Een vuurtoren op je hoofd

Ik weet wel zeker dat het gezegde ‘een vuurtoren op je hoofd hebben’ in ons dorp meer ingeburgerd is dan in de rest van het land. Op zich is dat uiterst frappant omdat er hier nergens een bouwwerk te zien valt met een zwaailicht erop.
Een vuurtoren zou ook volstrekt misplaatst in het landschap staan. We ontberen namelijk golven, strand, surfplanken en topless zonaanbidsters. Wat niet wil zeggen dat er niets te genieten valt op het gebied van watertjes. Valkenswaard is toch maar mooi uitgeroepen tot ‘Wandelgemeente 2016’.
Maar een zee ontbreekt helaas in alle vier de windrichtingen.

De herkomst van het gezegde is altijd in nevelen gehuld gebleven. De verklaring die je het vaakst hoort, gaat over een 40-jarige zonderling die het in 1963 op zijn heupen kreeg. In Valkenswaard waar hij in een knus appartementje woonde, sloten de winkels voor zijn neus toen hij een boek en rookwaar wilde gaan halen. Hij besloot een stukje verder te lopen. Drie weken later keerde hij te voet terug van Texel waar hij vier sloffen halfzware shag en twaalf boeken had gekocht. Op de dag van zijn terugkomst moet het ‘je hebt een vuurtoren op je hoofd’ voor het eerst te horen zijn geweest. Naar verluidt kwam het van de graag met taal spelende vrouw van de slager die een hekel had aan inwoners die nicotine tot zich namen en veel boeken kochten.

Tegenwoordig kun je voor een schappelijk prijsje een doe-het-zelf-DNA-test doen. Het vermoeden is bij me gerezen dat ik familie moet zijn van die in 1923 geboren roker en boekenkoper. Mogelijk was het een verre neef van mijn vader. Ik zet de argumenten die tot die conclusie hebben geleid maar eens op een rijtje.

  • Ik ben sinds januari 2015 weliswaar van de halfzware shag af maar ik koop nog steeds flesjes vloeistof met nicotine voor mijn e-sigaret.
  • Ik hoef maar ergens een boek te zien liggen of te ruiken en ik heb mijn portemonnee al getrokken.
  • Ik ben geboren in Valkenswaard en ik woon er nog steeds.
  • Mijn vader is geboren in 1928 en een verre neef van vijf jaar ouder is geen onmogelijkheid.
  • Ik heb de onbedwingbare behoefte om zeker twee keer per jaar de vuurtoren van Texel te zien.
  • Texel heeft boekhandels én ruime mogelijkheden tot aanschaf van rookwaar.

Daar is allemaal geen speld tussen te krijgen als je het mij vraagt. Binnenkort vertrek ik weer voor een paar daagjes naar Texel. Ik neem mijn flesjes vloeistof met nicotine mee en ik kom met zeker zeven boeken terug.
Het gezegde ‘een vuurtoren op je hoofd hebben’ slaat in deze contreien dus al bijna vijfenvijftig jaar op personen die verslaafd zijn aan boeken kopen én aan nicotine. Ik voldoe voor de volle honderd procent aan dat profiel. De DNA-test moet uitwijzen of dat komt omdat ik dezelfde genen heb als die langeafstandswandelaar uit 1963.

Om verder te lezen

10 gedachten over “Een vuurtoren op je hoofd”

Reageren? Graag!