Vlinders op mijn pad

Ik zag in een half uur meer vlinders dan normaal in een maand. Zoiets is niet bijzonder als je naast een vlinderstruik staat, maar in mijn geval stak het net iets anders in elkaar. Ik bewaar, om de spanning wat op te voeren, de clou nog maar even.

Ik liep terug naar huis nadat ik vier saucijzenbroodjes had weten te bemachtigen bij de supermarkt. Als ik moet koken, haal ik zelf het eten. Ik zag een vlinder met opengeklapte vleugels in een tuintje. Meestal vliegt zo’n dier angstig weg als ik eraan kom banjeren, maar deze bleef kalm zitten. Geen idee waarom ik de foto maakte. Ik maak anders nooit een foto van een vlinder.

Thuis was ik, na het vermoeiende boodschappen doen, toe aan koffie. Ik drink koffie uit een mok en kon zo snel geen onderzetter vinden. Op een plek die ik er niet voor uitgezocht zou hebben, trof ik een plakkerig exemplaar aan dat wel een poetsbeurt kon gebruiken. Ik liep ermee naar de kraan in de keuken en zag dat er een fraaie vlinder op stond.

Bij koffie hoort voor mij een boek, maar mijn boek was uit. De koffie was toch al koud aan het worden en dus liep ik op mijn dooie gemak naar het biebje op de bovenverdieping. Ik besloot, tegen mijn natuur in, om een willekeurig exemplaar te pakken. Eerste kast literatuur, tweede plank, derde boek bedacht ik op de trap. Leuk voor de afwisseling, maar raar voor iemand die niet van verrassingen houdt.

Toen ik met het boek beneden was, ging ik verbouwereerd internet op. Ik googelde op de woorden vlinder en symboliek. Ik ben dan wel een nuchter mens – behalve als ik iets te veel gedronken heb – maar nu wilde ik toch het naadje van de kous weten. Die vlinder in de tuin en die op de onderzetter hadden me niet met de ogen doen knipperen, maar het boek had me van mijn à propos gebracht.

Puur toeval? Synchroniciteit? Een boodschap van het universum? De vlinder staat voor transformatie las ik op internet. Ik dronk een slokje van mijn koude koffie en sloeg het willekeurig uit de kast genomen boek van de schrijver Jean-Dominique Bauby open. Ik begon te lezen in Vlinders in een duikerpak.

Nog twee stukjes om te lezen :

Wintertijd

Wintertijd

19 gedachten over “Vlinders op mijn pad”

  1. Het rode autootjes effect? Of misschien wil je de vleugels uitslaan, misschien wel verpoppen, ik heb heel veel vertrouwen in mijn inzicht in de psyche van de mens!

  2. Vlinders vertellen altijd meer dan dat ze zijn, al was het maar omdat het de dag van de vlinder was voor jou en driemaal scheepsrecht is. Wat gebeurt er trouwens als een vinder in een duikerspak zit, of heeft ie ‘m aan??? 😉

    • De schrijver had een locked in syndroom. Gedachten (vlinders) in een lichaam (duikerpak) waar ze niet uit konden. Met het knipperen van één oog heeft hij het boek kunnen dicteren.

      • Ohhhh, dat klinkt heel anders. Het moest zo zijn Mies. Nu je het noemt weet ik me het weer te herinneren. Alweer een tijd terug. <3

Reacties zijn gesloten.