Vijf voor twaalf

Om half twaalf op woensdagavond is mijn wekelijkse stukje klaar. Ik zie wat ik geschreven heb en trap op de rem. Ik ga het niet plaatsen. De klok tikt als een razende Roeland door. Er resten nog twee kwartier voordat ik op verzenden zal moeten klikken. Een weekje overslaan, is geen optie. Als ik verzaak, heb ik geen rust aan mijn gat. Ik heb een paar rare trekjes en dit is er één van. Er zal en moet iets voor middernacht geschreven zijn. Ik heb nog twintig minuten.

Over een paar maanden vier ik mijn eerste lustrum hier. Vijf jaar van geschreven stukjes op deze wat in de luwte opererende website. Stukjes die ik, als hommage aan Simon Carmiggelt, ook ooit cursiefjes ben gaan noemen. Ik heb een paar trouwe lezers waar ik gruwelijk mee in mijn sas ben. Elke reactie verwelkom ik met groot plezier, maar hoofdzakelijk schijf ik toch voor mezelf. Vanwege het heerlijke geluid van rammelende toetsen en van al die zinnen die spontaan op mijn beeldscherm verschijnen. Mijn vingers gaan volstrekt autonoom over het toetsenbord. Ik begrijp daar geen snars van, maar dat kan aan mijn beperkt inlevingsvermogen of gevorderde leeftijd liggen. Ik heb nog een kwartier.

Controversiële en sappige stukjes trekken lezers en maken emoties los. Vanavond schreef ik tegen mijn natuur in zo’n stukje. Mijn vingers schoten in de kramp en gaven te kennen het er helemaal niet mee eens te zijn. Van het spervuur aan letters maakten ze met grote tegenzin woorden. Mijn vingers willen bepalen wat er te lezen valt. Ze willen een vingerstukje en geen hersenstukje.
Het is vijf voor twaalf. Nog een paar minuten om er iets leuks van te maken. Dat gaat niet meer lukken, vrees ik. Ik zal een weekje over moeten slaan. Mijn vingers trommelen instemmend en ik geef me met tegenzin gewonnen. Het stukje dat ik schreef, verdwijnt opgelucht in de prullenbak en is blij dat het niet gelezen hoeft te worden. Ik de verte hoor ik de kerkklok met twaalf slagen afscheid nemen van de woensdag.

Om nog een stukje te lezen :

Facebook

De laatste hobbel

Poel des verderfs

Poel des verderfs

32 gedachten over “Vijf voor twaalf”

Reageren? Graag!