Verbaasd

Th-min-verbaasdMet haar rug naar me toe keek mijn moeder uit het raam van het verpleeghuis.
“Wat zou dat witte spul zijn dat daar overal ligt?”, vroeg ze met zachte stem.
“Dat is sneeuw,” zei ik.
Ze draaide zich langzaam om en keek me verbaasd aan.
“Erg mooi hoor, maar ken ik u ergens van?

Opgenomen in de bundel 55 woordenverhalen deel 1

Om verder te lezen

6 gedachten over “Verbaasd”

Reageren? Graag!