Snelheid

Voor iemand zoals ik die in de jaren vijftig van de vorige eeuw op de wereld is gezet, is dit best een lastige tijd. Tot mijn dertigste waren er geen computers. Ik kan de snelheid waarmee alles op dat gebied verandert alleen nog met onmenselijke inspanning een beetje bijbenen. Door wat malheur was het vijftien maanden geleden dat we weer eens een huisje op Texel hadden gehuurd. De wereld had op technologisch gebied opnieuw niet stilgestaan.

De snelheid waarmee vervoersmiddelen en apparaten steeds meer kunnen, zou me in opperste verwarring gaan brengen. Ik had nog geen enkele keer gebruik durven maken van de cruise control van onze auto. Ik zou nu zo’n vierhonderd kilometer over twee snelwegen moeten zoeven, zodat ik de gebruiksaanwijzing er toch maar eens bij pakte. Na een uur of drie van ingespannen studie begreep ik nog maar een kwart van al de Engelse afkortingen en onduidelijke instructies. Toen we de volgende dag eenmaal onderweg waren, had ik na zo’n tweehonderd kilometer, net na Alkmaar zeg maar, eindelijk uitgevogeld hoe ik de auto zelfstandig gas kon laten geven en kon laten remmen.

Op Texel aangekomen bleken we een soort huis van de toekomst geboekt te hebben. Ik begreep nu ook waarom de huurprijs eigenlijk flink boven ons budget was. We probeerden op de eerste avond van ons verblijf een tv-zender tevoorschijn te toveren. Dat mislukte. We trachtten daarna uit te vinden hoe de thermostaat werkte. Ook dat werd geen succes, want er veranderde niets op het display. De inductiekookplaat sloegen we gelukkig over, omdat we toch uit eten zouden gaan.

De buitenlampen gingen op onverwachte momenten aan en later om onverklaarbare reden meestal ook weer uit. We deden het er maar mee, want we begrepen er geen hout van. Ook ons gehannes om wat licht uit de leeslampjes op de nachtkastjes te krijgen, leidde tot gekreun en frustratie. Dat de lamp van de badkamer achter de immense spiegel verborgen zat en met een druk op een rondje op diezelfde spiegel geactiveerd kon worden, ontdekten we bij toeval.

Ik was helemaal klaar met al die techniek in de hedendaagse wereld en daarom togen we op de tweede dag naar het heerlijke Maritiem- en Juttersmuseum op enkele kilometers van ons huisje. Ik wilde een paar uur lang alleen maar heel veel oude dingen zien. Die avond plofte ik op de bank en las nog even in een ouderwets boek met twee kaften en bladzijden van papier. Rond middernacht was ik weer helemaal tot rust gekomen.

Toen ik het bed op wilde zoeken waarin mijn vrouw al een tijdje lag te ronken, voelde ik ferme aandrang. Ik moest dringend naar het toilet voor een grote boodschap. Zittend op de bril overdacht ik rustig alle technische perikelen van de twee voorbije dagen toen plotseling het licht uit ging en het pikkedonker werd. Ik vloog overeind. Het licht floepte weer aan. De techniek eiste blijkbaar dat ik me op de wc moest bewegen. Ik vloekte getergd binnensmonds. Hardop tekeergaan durfde ik niet, omdat ik geen flauw idee meer had welke apparaten ik daarmee in werking zou kunnen zetten.

Datum :

Cursiefje : Snelheid

Rubriek : Onderweg

Onderwerp : Texel