Ongeduldig

Het kaboutertje klom op de bank en ging naast me zitten.
‘Hoi’, zei hij opgewekt.
Ik vond het een zwakke opening van die kobold met zijn rare oren.
De plaid waaronder ik lag, gooide ik van me af en ik mepte het opdondertje tegen de grond.
Ik zou willen dat mijn koorts wat zakte.

Dit verhaaltje is opgenomen in de bundel 55 woordenverhalen deel 4 .

Om nog een stukje te lezen :

Koffertje

De monnik op het koffertje

De lezende monnik zit devoot op het koffertje. Het koffertje stelt bar weinig voor. Een klein, donker gevalletje dat ooit bij de kringloopwinkel gekocht zal ...
Het einde van een tijdperk

Het einde van een tijdperk

"Mijn naam is mijn merk", dacht ik toen ik in 2014 een websitetitel moest kiezen omdat er anders nou eenmaal weinig te publiceren zou zijn ...

28 gedachten over “Ongeduldig”

Reageren? Graag!