Kabouter 55 woorden

Ongeduldig

Het kaboutertje klom op de bank en ging naast me zitten.
‘Hoi’, zei hij opgewekt.
Ik vond het een zwakke opening van die kobold met zijn rare oren.
De plaid waaronder ik lag, gooide ik van me af en ik mepte het opdondertje tegen de grond.
Ik zou willen dat mijn koorts wat zakte.

Dit verhaaltje is opgenomen in de bundel 55 woordenverhalen deel 4 .

Om nog een stukje te lezen :

Donker ven

Donker

55 woordenverhalen /
Overal zand rondom hem. Dat hij als enige engtevrees moest hebben, was dikke pech. In blinde paniek wurmde hij zich ...
55 woordenverhalen - deel 4

55 woordenverhalen – deel 4

55 woordenverhalen /
Ik heb een te ongeduldige inborst om aan verhalenwedstrijdjes mee te doen. Het wachten op uitslagen is slecht voor mijn ...

28 gedachten over “Ongeduldig”

Reageren? Graag!