Ongeduldig

Het kaboutertje klom op de bank en ging naast me zitten.
‘Hoi’, zei hij opgewekt.
Ik vond het een zwakke opening van die kobold met zijn rare oren.
De plaid waaronder ik lag, gooide ik van me af en ik mepte het opdondertje tegen de grond.
Ik zou willen dat mijn koorts wat zakte.

Dit verhaaltje is opgenomen in de bundel 55 woordenverhalen deel 4 .

Om nog een stukje te lezen :

Eén, twee, drie...

Eén, twee, drie…

Als hij een stukje van precies tweeëntwintig woorden wist te schrijven, zou hij de stekker uit zijn website trekken. Hij begon te tellen ...
Verbaasd

Verbaasd

Ik ben te lang van stof. Ik weet het.Ik kan me zowel verbaal als non-verbaal maar moeilijk in toom houden. Het duurt vaak tergend lang ...

28 gedachten over “Ongeduldig”

Reageren? Graag!