Muis

Met mijn lompe rechtervoet had ik haar bijna vermorzeld. Ze zat midden op het bospad. Aanstalten om over te steken, maakte ze niet.
Toen ik hurkte en mijn grote hoofd op een paar centimeter van haar kleine kopje hield, bleef ze stoïcijns en onbewogen zitten.
Met schrandere pretoogjes keek ze me onbevreesd aan.
“Hoi, ik ben Mies”, zei ik.
“Da’s toevallig, zo heet ik ook”, kwam het uit haar dunne mondje.
Nu had ik een zware week achter de rug maar dat ik opeens met een knaagdier aan het communiceren was, leek me iets om snel te vergeten en érg stil te houden. Ik maakte van mijn stuk gebracht nog een onscherpe foto en zette het op een lopen.
Achter me hoorde ik haar roepen: “google anders maar eens op Mies de Muis als je me niet gelooft.”

Mies de muis

Zeehond Als je in het zuidoosten van ons land woont dan heb je het maar beroerd getroffen. Even lekker op en neer naar de zee fietsen, is er niet bij. Ook niet als je zo'n accuutje onder je bagagedrager gemon...
Sammy Mijn eerste huisdier kreeg ik op mijn zevende. Het was een karper die bij ons in de regenton was beland. Ik noemde hem Snoekje. In de ijskoude winter van 1963 vergat mijn vader een wak te slaan. Snoek...

6 gedachten over “Muis”

Reageren? Graag!