Labyrint – De verhalen – Esther Verhoef

Ik kan me herinneren dat ik het in mijn vroege jaren – toen ik nog iets meer haar op mijn hoofd had – heerlijk vond om verhalenbundels te lezen. Het liefst had ik verhalen met een onverwachte of lugubere clou. Die voorkeur moet aan Roald Dahl gelegen hebben. Zijn bundel Kiss Kiss (Op weg naar de hemel) uit 1960 stond op mijn Engelse lijst. Dahls verhalen zitten zo geniaal en verrassend in elkaar dat hij nooit meer geëvenaard is. Misschien heb je – ook héél lang geleden – de tv-serie Tales of the Unexpected gezien. Dan weet je wat ik bedoel.
De laatste decennia kwam ik bar weinig aan het lezen van dit soort verhalen toe. Toen kwam Esther Verhoef op mijn pad. Niet helemaal, want ik moest er wel een stukje voor omrijden.

Esther Verhoef was mij niet geheel onbekend. Ik las van haar eerder Erken mij, het geschenkboekje 2009 tijdens de Maand van het Spannende Boek en Chaos, de thriller die ze samen met haar broer Berry onder het pseudoniem Escober schreef.
Labyrint is een heerlijke verhalenbundel die zonder meer aan Roald Dahl doet denken. Esther Verhoef kan absoluut een potje schrijven. Ze heeft een meeslepende schrijfstijl en ze is in staat om bij de meeste verhalen met een verrassende ontknoping op de proppen te komen. Twee van de dertien verhalen schreef ze weer samen met haar broer.

Eén verhaal heb ik overgeslagen, want niet alles in de bundel is vers van de pers. Erken mij, dat boekje uit 2009, is ook opgenomen. De rest was voor mij in ieder geval nieuw. De bundel eindigt met het verhaal Labyrint en dat is een beetje de vreemde eend in de bijt. Bovennatuurlijk en geheimzinnig. Zeker goed geschreven, maar nét niet mijn smaak. Bijna alle verhalen zijn van hoog niveau. Stilistisch zijn het stuk voor stuk pareltjes. Sommige kort en andere langer, maar altijd verrassend. Esther Verhoef mag er voor mij nog stapels van schrijven.

Waardering: 4 uit 5.

Ik heb stiekem nog wel wat ongelezen verhalenbundels staan. Ik heb Annelies Verbeke nu uit mijn boekenkast getoverd. Die Vlaamse schrijfster kan er ook wat van constateer ik na het eerste aangrijpende verhaal. Misschien dat ik augustus bombardeer tot mijn maand van de verhalenbundels. Een extra menu-optie bij de boekrecensies dan maar? Ach, waarom ook niet. Esther Verhoef heeft me lekker gemaakt. Voorlopig bevolken alleen zij en die Duitse schrijvende strafpleiter Ferdinand von Schirach die nieuwe pagina. Een mens moet ergens beginnen natuurlijk. Mocht je nog suggesties hebben: die zijn altijd van harte welkom. En nu verder met Groener gras van Annelies Verbeke, zodat die er binnenkort ook bij mag.

Nog twee stukjes om te lezen :

Misdaden - Ferdinand von Schirach

Misdaden – Ferdinand von Schirach

Ik ben geen liefhebber van true crime zodat ik met wat gemengde gevoelens aan de verhalenbundel van strafpleiter Ferdinand von Schirach begon.Het is maar de ...

21 gedachten over “Labyrint – De verhalen – Esther Verhoef”

  1. Naam komt me vaag bekend voor maar heb volgens mij nog nooit iets van haar gelezen. En zelfs een verhalenbundel blijkt op dit moment nog een opgave voor me, gelukkig zijn er altijd nog de logjes die vaak verhalenbundels op zich zijn.

    Beantwoorden
  2. Op van thrillers naar roman? Ik heb ooit, jaar of 7 geleden meen ik, op een verre vakantie een boek van haar gelezen over wraak enz. Was prima voor op het strand tijdens een zomervakantie op mijn e-reader.

    Beantwoorden
  3. Ik kende Esther verhoef en die Ferdinand helemaal niet, maar ja ik heb de misdaadboeken en de thrillers na de hele serie Agatha’s laten liggen. Wel ben ik groot Roald Dahlfan zoals je weet. Dus misschien moet ik, nadat het stapeltje naast mijn bed geslecht is, er wel eens aan beginnen. Dank voor de tip 😉

    Beantwoorden

Reageren mag altijd