Ik zie ze vliegen

Ik ben een dierenliefhebber, maar aan de exemplaren van één soort heb ik een bloedhekel. Irritante opdonders zijn het. Op de boerderij waar mijn moeder vandaan kwam, hingen er altijd plakstrippen van het plafond tot boven de soep. De vliegenvangers zaten het gros van de tijd helemaal onder. Als jochie vond ik het al een extreem smerige bedoening. Vieze beesten die vliegen. Ik ben er geen fan van.

Ik meende het hier goed geregeld te hebben, maar er bleek een slimmerik in onze tuin rond te vliegen. We hebben zo’n schuifgeval in de keukendeur zitten dat wel lucht binnen laat, maar geen vliegen. Omdat er altijd een onverlaat tussen zit die elke kans aangrijpt, heb ik er ook een vel papier opgeplakt met de tekst VERBODEN VOOR VLIEGEN. Met hoofdletters want een beetje schreeuwen tegen die ellendingen moet kunnen. Dat hielp onverwacht goed. Tot gisteren.

Die ene slimmerik had er iets op gevonden. Een mens moet wel eens even naar de schuur om er oud papier naartoe te slepen of de waterslang te halen om het gras te sproeien. Dan moet de schuifhor toch even open en dicht. Bij die handeling verdwijnt mijn kunstig gemaakt verbodsbord in de uithoek van de deur.

Mijn foppen ze niet moet het bijdehante tiep gedacht hebben en hij greep zijn kans toen ik de vuilniszak naar de schuur bracht. Uren zoemde het misbaksel daarna in huis rond. Toen ik om zes minuten over negen ‘s avonds achter mijn computer ging zitten, landde hij met bravoure op mijn beeldscherm. Hij keek me uitdagend aan. Durf er eens iets van te zeggen, zag ik hem denken. Ik heb geen tekst met verboden voor ons gezien. Zeg mij maar waar die hangt dan. Ik sta volkomen in mijn recht om je avond te verpesten.

Tegen middernacht was ik rijp voor een instelling. De miskwal was steeds brutaler geworden. De maat was vol toen hij op het puntje van mijn neus ging zitten. Ik was er finaal klaar mee en begon met mijn handen te wapperen. Ik wees met mijn vinger naar de keuken en riep ziedend: ‘Daar is de uitgang.’ Tegen half twee ‘s nachts had ik hem in een hoek gedreven. Ik deed de keukendeur open en met de, snel van het haakje gegriste, droogdoek gaf ik hem een ferme tik tegen zijn achterwerk. Iets te hard misschien want hij buitelde met vier volmaakte saldo’s in vliegende vaart naar buiten.

Ik hoop echt dat hij het overleefd heeft. Ik kan nu eenmaal geen dieren om zeep helpen. Ook niet als het irritante, vieze, gekmakende rotvliegen zijn.

Nog twee stukjes om te lezen :

Goed horen

Goed horen als een uil

Laten we voor de afwisseling beginnen met een biologisch weetje: een uil kan verbazingwekkend goed horen. Kijk, zo leer je hier ook eens iets nuttigs ...
Volle verstand

Bij mijn volle verstand

Ik ben de laatste weken niet helemaal bij mijn volle verstand. Mijn gedachten zijn niet bij het kopen van een nieuwe pyjama, niet bij het ...

22 gedachten over “Ik zie ze vliegen”

  1. Ja …. ik lach niet… ik begrijp je dilemma’s, .ik ben domweg niet diervriendelijk genoeg en heb hier een soort elektrische stoel voor vliegen, in de vorm van een tennisraket …om ze te misleiden. Ze worden daarop panklaar geroosterd en bijgezet in het familiegraf in de tuin., Dát zal ze leren. Ik zie ze ook nauwelijks vliegen hier.

    Beantwoorden
  2. Wij hebben ook een hordeur, waar er soms één stiekem langs glipt. Tja, dan krijgt die binnendringer het toch echt met mij aan de stok Mies, of liever gezegd, de vliegenmepper. Ik rust niet eerder voordat ik het beest hiermee naar buiten heb gedirigeerd of tot vliegenmoes heb geslagen. Moet er niets van hebben, ik haat die krengen!

    Beantwoorden

Reageren mag altijd