En van je hela, hola, houd er de moed maar in

Ik beluister het nummertje ‘En van je hela, hola, houd er de moed maar in’ nog maar een keer. Het valt niet mee om heel de dag positief te blijven. Hartstikke leuk zo’n pup, maar ook onverwacht vermoeiend. Ik loop al een tijdje in een vel rond dat iets te krap voor me is en Yessie schijnt dat feilloos aan te voelen.

Yessie is een slimme Collie, maar wel eentje met een gebruiksaanwijzing van ruim vierhonderd pagina’s. Voor mijn gevoel dan, want het zal nogal meevallen voor iets relaxtere types als ik.
De grootste uitdaging blijft het doseren. Veel prikkels kan ze niet hebben en zich vervelen doet ze ook niet graag. In beide gevallen zoekt ze vertier waar wij niet echt vrolijk van worden. Zie maar eens de middenweg voor d’r te vinden als goedwillend zoogdier op twee benen.

Wat is het toch een heerlijk knuffelbeest denk ik als ze rustig ligt te slapen of me een vriendelijk likje geeft. Binnen een seconde kan ze echter een totale metamorfose ondergaan. Dan verandert ze in een angstaanjagende tijger waar niets veilig voor is. Haar favoriete prooien zijn kuiten. Of die wel of niet gewassen zijn, maakt haar op zo’n moment bar weinig uit.
Bij Yessie moet ik soms aan het boek ‘Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde’ van Robert Louis Stevenson denken. De lezers onder ons weten waar ik het dan over heb.

Haar schuld is het niet. Ze is gewoon een pup. Ik moet leren om er mee om te gaan. Niet straffen, rustig blijven, uit laten razen en proberen te achterhalen wat ik heb gedaan waarom ze ineens van het padje raakt. Het valt om den drommel niet mee om het voor haar goed te doen als mens. Daarom slaak ik af en toe een diepe zucht. Ik geef het ruiterlijk toe.

Na het eten blijft ze onrustig vanavond. Er zit een irritante vlieg in de huiskamer. Ik zet relaxmuziek op die speciaal voor honden gemaakt is. Yessie geeft zich over en gaat op haar rug liggen. Even later draait ze zich op haar zij, legt haar kopje op de linker voorpoot en sluit haar ogen. Ik glimlach en val dan zelf in slaap zittend achter mijn computer. Waarschijnlijk heb ik de laatste weken wat weinig nachtrust gehad. Ik droom dat ik een gigantisch hit heb met ‘En van je hela, hola, houd er de moed maar in’.

Nog twee stukjes om te lezen :

Gespleten

De gespleten uil

Zijn lijf is van kruin tot poot gespleten. De natuur heeft zijn eigen wetten. Ook als je een geweldig fraaie uil van hout bent, ontkom ...
Zeldzame plant

Een zéér zeldzame plant

Elyn had haar eigen website. Het eerste half jaar van haar leven schreef ze daar, met een voor honden ongekend enthousiasme, stukjes voor. Maar eens ...

15 gedachten over “En van je hela, hola, houd er de moed maar in”

Reageren mag altijd