Groen, groen gras thuis

Nou heb ik werkelijk geen flauw idee of je Green Green Grass of Home van Tom Jones vertaalt als groen, groen gras thuis, maar dat doet er verder weinig toe. Tom Jones heeft niets met ons gras te maken. Ik was best tevreden met het gras. Tot gisteren. Toen ik het zag. En als ik iets zie, dan blijf ik het zien.

Hoe lang zal het er nu liggen? Een weekje of vijf denk ik. Uit prima graszoden bij elkaar gefiguurd. Ik heb geen kaas gegeten van al dat groeit en bloeit, maar mij was verzekerd dat door vakkundig en regelmatig sproeien het gras wortels zou ontwikkelen om u tegen te zeggen. Ik deed het blijkbaar zo beroerd nog niet, want de sprietjes mochten gezien worden. Goede wortels en een aangenaam groen kleurtje.

Gisteren vielen ze me op. Gele plekken all over the place. Niks meer Green Green Grass of Home. Ik had de handel weer eens de vakkundig naar de filistijnen geholpen. Ik vloog internet op voor redding. Hoe kon ik de gewenste kleur weer op die arme sprietjes krijgen? Het liefst ook nog een beetje snel.
De grasmaaier kon wel eens de boosdoener zijn, las ik. Botte messen, te laag afgesteld. Van zoiets voor de hand liggends had ik geen weet gehad. Het maaiertje van ons dateert uit de tijd van de Franse revolutie. Vijf minuten later had ik een nieuwe besteld. En een kantenknippertje. Ik moest het meteen maar goed aanpakken ook.

Dertien uur later was de maaier binnen. In een wel erg kleine doos vond ik. Angstig maakte ik die open. Allemachtig, een bouwpakket. Negen onderdelen. Het zweet brak me uit. Paniek in de tent. Ik heb een dramatisch gevoel voor techniek en ruimtelijk inzicht. Dit ging me een hoop kruim kosten.
Even speelde ik met de gedachte om de handel terug te sturen of mijn vrouw bij thuiskomst aan het werk te zetten. Toen rechtte ik mijn rug en vertrok met doos en handleiding naar het schuurtje.

Een uur later stond er een werkende maaier op het gras. Zoef, zoef, zoef….. ging die. Bijna geruisloos. Wat een verschil met de oude die van piep, knars, bonk ging. Ik had mezelf op een ongekende manier overtroffen. Ik keek naar de gele plekken op het gras die nu al weer wat groener leken.

Om nog een stukje te lezen :

De tijd vliegt

De tijd vliegt

Er gaan bijna negenduizend uren in een jaar. Maar als je het mij vraagt, haalt iemand er elk jaar een fiks aantal vanaf. Ik dender ...
vijver

Een leuk vijvertje zit er even niet in

Er lag een plas water in de tuin die een vijver voor moest stellen hoewel er, zelfs met een vergrootglas, geen vis in te ontdekken ...

Reageren? Graag!