Goedemorgen

De fietsende mens heeft ‘s morgens haast om op tijd op het werk te komen. Voor het elkaar groeten onderweg loopt niemand warm. Waarom zou je ook, want je kent elkaar niet.
Een paar jaar geleden, op een natte morgen in februari, kwam hij me tegemoet gefietst. Ik had een dag eerder het nieuwe fietspad ontdekt.
‘Morge’, groette de onbekende man me vriendelijk terwijl het water met bakken uit de hemel viel. Ik was te laat om goedemorgen terug te zeggen, omdat het regenwater aan de binnenkant van mijn regenbroek naar beneden liep en mijn gedachten bij de aanschaf van een nieuw regenpak waren.

De volgende dag regende het opnieuw. Bijna op hetzelfde punt van de route zag ik hem weer aankomen.
‘Morge’, klonk het vrolijk toen hij binnen gehoorafstand was.
Deze keer was ik alert en groette ik keurig terug.
Zeker vier keer per week kruisten we elkaar. Altijd op de heenweg, nooit op de terugweg. Onze hoofden draaiden automatisch naar elkaar toe.
‘Morge.’
‘Morge.’
We bleven elkaar groeten. Week in. Week uit. Soms was hij het eerst, soms ik.

Februari dit jaar was de allernatste maand sinds het begin van de metingen. Ik had gelukkig al een tijdje een nieuw regenpak. Eentje waarvan de broek te groot was uitgevallen en tot mijn oksels reikte.
‘Morge.’
‘Morge.’
We bleven elkaar groeten. Dag in. Dag uit. Soms was ik het eerst, soms hij.
Bijna elke dag kon ik mijn kleddernatte regenpak bij aankomst over de verwarming hangen. Het deerde me niet. Als ik hem op de fiets tegen was gekomen en het wederzijdse goedemorgen achter ons lag, zat ik lekkerder in mijn vel. Die ene simpele groet gaf steeds dat extra zetje om er iets moois van te maken die dag.
Het werd maart en het bleef regenen.

Op woensdagmorgen was het eindelijk een keer droog. Tegen half negen naderden we elkaar. Hij stak zijn arm in de lucht, bewoog zijn hand op en neer en remde af. Ik begreep hem. Enkele seconden later waren we afgestapt en stonden we oog in oog.
‘Het is mijn vandaag mijn laatste werkdag’, sprak hij.
‘Ik zal je missen’, zei ik en schudde zijn uitgestoken hand.

Om nog een stukje te lezen :

Tegenvaller

Tegenvaller

Grens

Op de grens