Gedropscheept

Ik zou het wel weten. Hoe het Engelse drop shipping op z’n Nederlands zou moeten heten, bedoel ik. Wij kennen in onze taal alleen die lullige variant waar de spatie is weggelaten: dropshipping. Ik stel dropschepen voor. Hij dropscheept vandaag, hij heeft vorige week nog lekker gedropscheept, hij zal binnen afzienbare tijd mogelijk gaan dropschepen.

Voor diegene die wel eens een rechtszaak of consumentenprogramma mist, leg ik het even uit. Dropshipping is verkopen zonder voorraad. Nu realiseer ik me dat deze uitleg behoorlijk summier en kort door de bocht is, maar iedereen kan tegenwoordig een aardig eindje googelen, dus ik laat het hierbij. Dat je als koper bij dropschepen geregeld van een koude kermis thuiskomt, wil ik nog wel even memoreren nu ik toch bezig ben.

Zelf meende ik onlangs bij een keurig bedrijf iets gekocht te hebben dat ik in de winkels op loopafstand niet kon vinden, maar ik werd absoluut niet jofel gedropscheept. Ik ontving mijn bestelde overhemd met korte mouwen zonder enig label. Hoewel ik maat XXL opgegeven had, kon het kledingstuk alleen passend gedragen worden door een niet al te groot uitgevallen kleuter.

Ik koop heel weinig via Internet. Mijn boeken haal ik bij de plaatselijke boekhandel, mijn onderbroeken op de markt, mijn zakdoeken bij de lokale winkel waar ze die in twee maten verkopen en roken doe ik al elf jaar niet meer. Ik moet wel zo eerlijk zijn om te melden dat ik onlangs een paar schoenen van mijn favoriete merk kocht bij een internetwinkel. Ik kende de zaak goed dus gedropscheept werd ik hier niet.

Van een oud paar schoenen waren de veters geknapt. Ik ging vier winkels in het dorp af. Ik werd vanwege mijn vriendelijke verzoek om veters van 105 centimeter ter plekke te mogen aanschaffen één keer afgesnauwd en drie keer vriendelijk toegesproken. Hoe dan ook: in de door mijn gewenste lengte waren er geen schoenveters te koop. Ik moest écht veters van 105 centimeters hebben of – als het echt niet anders kon – exemplaren die maximaal 5 centimeter langer waren. Veters van 90 of 120 centimeter kon ik overal krijgen, maar die wilde ik dus niet.

Ik moest noodgedwongen het internet weer op. De site waar ik op terecht kwam, zag er gelikt uit, maar ik vertrouwde inmiddels geen enkel mij onbekend bedrijf meer. Ik wilde nooit meer gedropscheept worden en besteedde vijf minuutjes aan het doorlichten van het bedrijf dat mij fraaie, op maat gemaakte schoenveters van 105 centimeters in het vooruitzicht stelde. Ik bestelde twee paar. Een donderblauw en een zwart paar. Ik doe eens gek, dacht ik bij mezelf.

Twee dagen later viel de enveloppe door de brievenbus. Dat is het grote voordeel van veters. Je hoeft er niet voor thuis te blijven, want ze kunnen – ook met zijn vieren – gemakkelijk door de brievenbus. Twee veters in de enveloppe waren donkerblauw en twee veters waren zwart. Alle vier de veters waren precies 105 centimeter lang. Ik maakte een vreugdesprongetje, omdat mijn geknakte vertrouwen in de verkoopbranche weer zo goed als hersteld was.

Ik ben heel blij met mijn veters en loop er alweer enkele dagen enthousiast mee te pronken. Continu kijk ik naar de bovenkant van mijn schoenen als ik aan het wandelen ben. Het is wel jammer dat sommige lantaarnpalen bij ons in het dorp midden op het trottoir staan en wat aan de harde kant zijn.

Datum :

Cursiefje : Gedropscheept

Rubriek : Thuishaven

Onderwerp : Aankopen