Eerst even een batterij vervangen

Ik hoefde alleen de was te strijken, had mijn vrouw me vriendelijk als opdracht meegegeven. Daar kwam ik behoorlijk goed vanaf op zaterdagmiddag. Ze moest vier uur werken dus ik zat zeer ruim in de tijd om het klusje te klaren. Vijf overhemden, een spijkerbroek en iets dat leek op een pyjamabroek lagen op me te wachten. Ik moest alleen eerst nog even een batterij vervangen. Tien minuutjes werk. Dan hield ik nog zeeën van tijd over.

We hebben zo’n moderne auto met een startknop. Voor het openen van de deuren en het starten hoef je je afstandsbediening niet uit je broekzak te halen. We hebben twee afstandsbedieningen. Ik beide zit een batterij. Ik had de apparaatjes al eens omgewisseld want je wilt niet met een lege batterij komen te zitten. Zeker niet in noodgevallen. Als je snel even naar de friettent moet of zo. In december zijn de batterijen vier jaar oud. Ik heb geen idee hoe lang die dingen meegaan, maar ze allebei maar eens vervangen, leek me geen slecht idee.

Welk type batterij de apparaatjes aan het werk zette, was me een raadsel. Ik startte de computer op en zocht de handleiding. Het duurde een half uur voordat ik de informatie boven water had. De benodigde batterijen hadden we niet thuis liggen. Ik wandelde naar het centrum en een uur en een kwartier later lag de verpakking voor me op tafel. Het was een kindvriendelijke verpakking. Ik ben in veel opzichten nog een kind en bij zoiets zeker. Het duurde nog eens een half uur voordat ik een batterij uit de verpakking had weten te wurmen.

Mijn vrouw had de auto mee, zodat ik gelukkig alleen de reservesleutel voorhanden had. De tijd begon nu toch wel te dringen. Ik bestudeerde de afstandsbediening, maar ontwaarde geen enkele opening. De computer had ik voor de wandeling naar de winkel uitgezet en dus duwde ik maar weer op de aan-uitknop. Ik vond eindelijk een YouTube-filmpje. Heel erg moeilijk zag het er niet uit. Er was opnieuw drie kwartier verstreken.

Ik haalde de afstandsbediening uit elkaar. Daar zag ik de batterij al zitten die plaats moest maken voor een verse. Ik heb te dikke vingers. Het duurde op twee minuten na een uur voordat ik de oude batterij eruit had weten te tjoepen, er een nieuwe in had gekregen en de twee helften van de afstandsbediening weer naadloos op elkaar aan had weten te sluiten.

Mijn vrouw kwam binnen. Haar werkmiddag zat erop.
‘Hoe ging het werken?’, vroeg ik belangstellend.
‘Goed hoor, en hoe ging het strijken?’
‘Helaas is het daar nog niet helemaal van gekomen. Ik moest namelijk eerst even een batterij vervangen.’

Mijn vrouw kan me soms aankijken op een manier waarbij ik denk: wat een bijzondere blik.

Nog twee stukjes om te lezen:

Verbaasd

Verbaasd

/ Thuiswerk