Zebra

Een wonderlijke verschijning

Mijn kennis van het dieren- en plantenrijk mag gerust dramatisch genoemd worden. Ik hield op mijn 15e het vak biologie voor gezien vanwege mijn onophoudelijke gestuntel tijdens de groei- en bloeilessen. Nog altijd kan ik een landschildpad maar met moeite van een zeeleeuw onderscheiden. Sommige beesten zijn echter zo typisch van voorkomen dat zelfs ik me niet kan vergissen.

De herfst stond niet te popelen om het seizoenstokje van de zomer over te nemen. We wilden nog één keer een flinke wandeling maken zonder het gekriebel van de schaapswollen truien op onze gebruinde onderarmen. We besloten uit onze comfortzone te stappen en een flinke reis te ondernemen. Ik gooide een extra litertje benzine in de tank en trapte het gaspedaal van onze oude Citroën diep in. Maar liefst vijftien lange kilometers tuften we vanuit Valkenswaard in noordelijke richting. We parkeerden de auto ergens bij de Strabrechtse heide in de buurt van Heeze en trokken de natuur in.
Na een half uurtje opsnuiven van frisse lucht zag ik de uit de kluiten gewassen zebra in de verte kalm gras naar binnen werken. Nog nooit eerder had ik er eentje in Nederland in het wild gespot. Je treft hier tegenwoordig de raarste exoten aan en ik sloeg dus niet direct steil achterover toen ik de zo kenmerkende strepen ontwaarde.
‘Het is een paard hoor’, zei mijn vrouw toen ik haar deelgenoot maakte van mijn bijzondere ontdekking. ‘Het heeft alleen maar een kleedje met strepen over het lijf hangen’, voegde ze er als toelichting aan toe.
Nu ben ik niet snel ergens van overtuigd en ik begon het dier zachtjes te naderen. Op een metertje of twintig afstand had ik voldoende focus om te constateren dat er inderdaad sprake was van een bespottelijke bedekking. Ondanks de zwart-witte strepen stond er een honderd procent paard voor mijn snufferd.

Ik ontdek in de mensenwereld regelmatig wolven in schaapskleren, maar deze camouflage vond ik zo mogelijk nog schokkender. Het moest niet veel gekker gaan worden in deze maffe wereld. Ik was nog ontdaan van de ontmoeting met het wonderlijk verkleedde paard toen ik ‘s avonds mijn tijgerpyjama aantrok en in bed stapte.

Om ook te lezen
Speedy Ze was een prachtige verschijning maar ook wel een sletje. Toen mijn grootmoeder het varken in de stal wilde gaan voeren, zag ze haar kans schoon. Ze vloog het erf af op zoek naar een pront exemplaar ...
Hakuna Matata In het zijvak van mijn fietstas zit een katoenen tasje. Ik wil onderweg naar huis wel eens bij een supermarkt in mijn remmen knijpen om wat eetbaars te bemachtigen. Plastic tasjes heb ik jaren geleden...

23 gedachten over “Een wonderlijke verschijning”

  1. Ik kan me voorstellen dat je in eerste instantie een beetje raar stond te kijken. De uitleg van Peter geeft wel een goed inzicht. Laat ik mijn zebrakleding uit de jaren ’90 ook maar weer eens uit de verkleedkist halen :-).

  2. De wolf in Schaapskleren, ik zie je beteuterd, nee, geschokt kijken! Met de tip van Peter erbij, zou ik, als ik jou was, een pyjama in zebrastreep proberen. Erg genoten van je relaas! 😉

  3. Er is inmiddels wetenschappelijk vastgesteld dat een zebra, door de tekening van zijn vacht, minder last heeft van stekende beestjes. Je paard ook zo kleden zal dus zeker zin hebben. Ik heb nog niet vast kunnen stellen of ik minder aantrekkelijk ben voor stekend gedierte als ik op een zebrapad sta. Die ‘vaststellingstijd’ wordt mij zelden gegund.

Reageren? Graag!