Een confronterend gesprek

‘Ze zijn veel te lang’, gooide zij er plompverloren uit.
‘Wie zijn er veel te lang?’, vroeg ik.
‘Niet wie, maar wat. Die stukjes van je. Zulke lange epistels kunnen echt niet meer in deze tijd.’
‘Aan hoeveel woorden had je gedacht dan?’
‘Aan die van je leeftijd.’
Ik had in mijn drieënzestigjarige leven nog nooit zoiets ridicuuls van iemand te horen gekregen.

Om nog een stukje te lezen :

koffie

Van veel koffie word je lelijk

Ik heb eens wat zitten rekenen. In een beetje olympisch zwembad gaat al gauw tweeënhalf miljoen liter water. In mijn leven moet ik zo'n anderhalf ...
kerkhof

De oude dame op het kerkhof

Het stenen paadje op het kerkhof loopt dood. Vlinders dansen hun sensuele tango tot bijna in mijn neusgaten. Konijnen spelen wild haasje-over voor mijn voeten ...

25 gedachten over “Een confronterend gesprek”

Reageren? Graag!