Verborgen glimlach

De verborgen glimlach – Nicci French

Zij leende er haar voornaam voor en hij zijn achternaam. Nicci Gerard en Sean French gaan alweer bijna een kwart eeuw door het leven als Nicci French. Ik hou van thrillers met een flink portie psychologische spanning en het Engelse schrijversechtpaar is een meester in het opvoeren daarvan. Er staan een aantal boeken uit de beginjaren in mijn biebje. Zoals dat gaat, ontdek je jaar na jaar nieuwe schrijvers zodat het duo, inmiddels ook al weer de zestig gepasseerd, ongemerkt uit mijn thrillergezichtsveld verdween.

Lees meer

Aandenken

Het aandenken – Tess Gerritsen

Door mijn niet al te florissante geestesgesteldheid van het laatste jaar was mijn leesleven dramatisch te noemen. Met een paar dunne boekjes en wat jeugdboeken probeerde ik er de schwung een beetje in te houden. Het ging moeizamer dan moeizaam. Als ik weer eens een roman of thriller ter hand nam, verdween die elke keer vrij rap op de stapel ‘ik doe mijn best, maar het lukt niet’. Tijdens het vallen van wat sneeuwvlokken op de gure tweede paasdag was er dan eindelijk de leesoverwinning. Met dank aan Het aandenken van Tess Gerritsen.

Lees meer

De schim

De schim – Jo Nesbø

Als je zelf al een tijdje als een schim rondhuppelt, kun je altijd een boek lezen met precies dat woord in de titel. Laat de Noorse schrijver Jo Nesbø nu toevallig De schim hebben geschreven en ik het op mijn e-reader hebben staan. Soms tref je het maar als lezende mens.

Nesbø (Oslo, 1960) is een alleskunner. Hij speelde betaald voetbal, studeerde economie, is een bekend muzikant en schrijft kinderboeken en thrillers. In Nederland zal hij het meest bekend zijn als schrijver van de Harry Hole-reeks. De teller met deze bijzondere speurder staat inmiddels op twaalf. Het is aan te raden om de serie in chronologische volgorde te lezen. Ik ben nogal eigenwijs en houd me niet aan mijn eigen advies. Ik las eerder alleen deel 6 en nu dan deel 9.

Lees meer

Soms lieg ik – Alice Feeney

Het is droevig met me gesteld. Ik lees me een breuk aan boeken en meen daar soms wat over kwijt te moeten. Vaak ook niet. In juli en augustus vorig jaar begon ik er al over te mekkeren. Ik ging weer overstag. De kogel moet echt door de kerk nu. De wispelturigheid van me kent geen grenzen. Ik ben een hopeloos geval. Het is klaar. De boekrecensie die ik vandaag schreef, kon ik moeilijk in de prullenbak naast mijn bureau kieperen. Dat zou zonde van mijn kostbare tijd geweest zijn. Ik laat ‘m dus lekker staan.

Het thrillerdebuut van Alice Feeney begint intrigerend. Dat gaat iets aparts worden, weet je als je de eerste vier zinnen gelezen hebt.

Er zijn drie dingen die je over me moet weten:
1. Ik lig in coma
2. Mijn man houdt niet meer van me
3. Soms lieg ik

Lees meer

Inferno

Inferno – Dan Brown

Dat we in die hete zomer van 1980 met twee oude auto’s vanuit Noord-Brabant het Gardameer bereikten, was een wonder te noemen. In Riva werd de tent opgezet en van daar toerden we halverwege de vakantie even naar Venetië. Een retourtje van 400 kilometer. Zo maf als een deur waren we. Het is dus niet zo gek dat we amper iets van Venetië zagen in die paar uur dat we er rondhuppelden. Ik herinner me alleen heel veel water en de Basiliek van San Marco. Ik zie ons vijven nog naar de ingang slenteren onder de brandende zon. De dame in ons gezelschap mocht niet naar binnen vanwege haar korte broek.
Inferno van Dan Brown speelt zich voor een flink deel in Venetië af. Het zou voor de leeservaring aardig zijn geweest als ik veertig jaar geleden iets meer van Venetië had gezien.

Lees meer