Konijn

Waterschapsheuvel – Richard Adams

De namen van de beesten die we vroeger thuis hadden, begonnen allemaal met de letter S. Het lieve, witte, tamme konijn dat aan het einde van de tuin in een fraai getimmerd paleisje gevangen zat, luisterde naar de welluidende naam Snuffel. Ik was de naamgever van het aanhankelijke diertje. Het voor konijnen kenmerkende bewegen van de neusgaten was me bekend van de biologieles in de brugklas. Van die andere hobby waar konijnen om bekend staan, wist ik op twaalfjarige leeftijd nog niets. Met slechts één redelijk lui exemplaar was daar ook moeilijk achter te komen.
Een paar dagen voor kerst werd er alarm geslagen door mijn twee jongere zusjes: Snuffel was in geen velden of wegen meer te bekennen. Volgens mijn vader, die driftig in een pan op het fornuis stond te roeren, was ons konijn ontsnapt. Ik keek in de kookpot en werd ter plekke voor drie dagen vegetariër. Mijn vader bleef resoluut verkondigden dat er weliswaar een haasachtige op het vuur stond te pruttelen maar dat het Snuffel niet was. Ik was niet te overtuigen, hield mijn poot stijf en at met kerst alleen een kwart kropje sla.

Lees meer