Clint Eastwood

Fluitende kogels van Clint Eastwood

Ik wrong me in de meest rare bochten, maar het wilde me maar niet lukken. Meestal kwam ik niet verder dan een kwartier. Als ik een ongekende superavond had, dan kon ik het met inspanning twintig minuten volhouden. De oorzaak was dat ik, op de veren na, een echte stresskip geworden was. Films waren even niet aan me besteed. Ik bleef voortijdig afhaken. Toen geschiedde er een wonder.

Lees meer

Gehypnotiseerd

Mother! – Gehypnotiseerd op mijn stoel

Het kijkgenot bij ons is tamelijk ver te zoeken. Onze tv is een zielig apparaat dat lachwekkend klein is vergeleken met de dinosaurusmodellen van tegenwoordig. Een nieuwerwets exemplaar beslaat met gemak een hele wand, terwijl dat tv’tje van ons op een kaasplankje kan staan zonder te wiebelen. Zelden kijk ik dus een film thuis. Met zo’n prul van een tv is Netflix zonde van het geld en bij de commerciëlen zit je al snel een uur zinloze reclame tot je te nemen. Ik zoek liever een lekker groot scherm buitenshuis. Helaas zijn het droevige tijden en kun je geen bioscoop in.

Lees meer

Joker – Diep onder je huid

Twee uur lang was ik zwaar onder de indruk en twee uur lang wilde ik opstaan en weglopen. Nog nooit zag ik een film die dat bij me losmaakte. Lag het aan de film of lag het aan mij en hoe ik me voelde?
Ik was alleen gegaan. Te voet. We hebben in het dorp geen bioscoop, maar in het fraaie theater dat we wel hebben, worden steeds vaker speelfilms getoond. Het was de eerste keer in De Hofnar dat ik een film zag.

Lees meer

1917

1917 – Koude rillingen

“There’s only one way this war ends: last man standing.”
Die zin van de officier uit 1917 komt binnen. Onwaarschijnlijk veel jonge mannen werden de dood ingejaagd. De loopgravenoorlog was mensonterend en huiveringwekkend. Het is amper te bevatten hoeveel soldaten er in de Eerste Wereldoorlog op gruwelijke wijze sneuvelden.
Je zult het me niet snel horen zeggen, maar 1917 van Sam Mendes moet je gezien hebben. Film- en geluidstechnisch is het een ongekend indringende film. Alles beweegt in één shot twee uur lang naar voren. De geluidseffecten duwen je je stoel in. Als je – net als ik – de film in Dolby Atmos beleeft, dan weet je amper wat je overkomt. Je ziet en hoort geen verhaal uit WO I, maar je zit er trillend en naar adem snakkend midden in.

Lees meer

Hofnar

Een verrassend plot bij De Hofnar

Héél vroeger hadden we In Valkenswaard een bioscoop genaamd Palace. Je zat op een ongemakkelijk, smal houten klapstoeltje waar je na anderhalf uur met een pijnlijk platte bibs weer uit overeind kwam. Er stonden ook twee grote sigarenfabrieken in het dorp: De Willem II en De Hofnar. Zowel de bioscoop als de fabrieken legden al lang geleden het loodje. Sinds twintig jaar hebben we weer een gebouw dat De Hofnar heet. Op het voormalig fabrieksterrein van die ene sigarenfabriek van de twee verrees een prachtig cultureel centrum.

Lees meer