Biljarten en frisbeeën

Dat biljarten van me is niet om aan te zien. Nu, na twee jaar driftig stoten met de keu, zal er niemand zijn die beweert dat ik kaas heb gegeten van de akelig moeilijke spelsoort driebanden. Voor de kenners: verder dan vijftien rake ballen in zestig beurten kom ik alleen met de mazzel van Guus Geluk. Ik moest iets verzinnen en dus startte ik YouTube op.

Ik kwam uit bij een beroemde Belg die héél goed in biljarten is, maar die de finesses van de sport helaas in het Engels uitlegde. Het geluid was daarbij ook nog eens zo belabberd dat ik het volume op maximum zette. Mijn vrouw verzocht gillend op de achtergrond of het niet een stukje minder kon.

Van 1968 tot 1974 had ik Engelse les, maar sindsdien heb ik, op een spontane uitroep als ‘fuck you’ na, geen Engels meer gebezigd. Die taal is finaal verroest bij me.
Steeds hoorde ik de Belg iets zeggen in de trant van: ‘Now you have to play so and so and then with a little bit English.’ Ik had geen flauw idee wat hij bedoelde, keek verder op YouTube en vond een Columbiaan die kampioen artistiek biljarten was. Ook hij leuterde op z’n Engels maar over dat English. Ik werd er radeloos van omdat ik er niets van begreep. Voor de broodnodige gemoedsrust wandelde ik met onze hond naar het park.

Midden in het park stond een man met een stuk of twintig ronde schijven om hem heen gedrapeerd. Hij nam er één op en gooide hem zeker zestig meter ver weg. Hij was aan het frisbeeën. Ik maande de hond rustig te gaan zitten en sprak de man aan.
‘Het zou wel makkelijk zijn als je een hond had. Die kon ze dan mooi gaan halen.’
‘Pardon?’
Hij sprak dat pardon op zijn Engels uit.
‘You not speak Dutch?’
‘No, i’m sorry.’
‘Oh, op that bicycle. Then try ik het wel in English. You are an het frisbeeën, see ik.’
‘Yes, i’m training for the Championship.’
‘Okay, i wist not that there Championships for were, but good luck then mer shall i say.’

Het was me wel duidelijk dat ik mijn dag niet had en dat de kortsluiting in mijn hoofd aanstaande was. Twee minuten later was het zover. Koste wat het kost zou ik te weten moeten zien te komen wat ik nog steeds niet wist. Thuisgekomen googelde ik opnieuw als een gek op dat English in combinatie met biljarten. Een biljartende Engelse mevrouw wist me na een uur en twaalf minuten eindelijk de gewenste kennis bij te brengen. De Engelsen noemen het links of rechts effect geven met de speelbal dus geen effect of spin maar English. Raar volk.

Nu ik eindelijk wist wat dat English behelsde, zou mijn driebandenspel zonder twijfel met sprongen vooruitgaan. Mijn perfecte ballen zouden de biljartwereld versteld doen staan.

Valkenswaard,