Barbecueën of vandalenstreek

Ik ben geen liefhebber van barbecueën. Voor hele volksstammen schijnt het een ongekend exotische manier van vlees braden te zijn. Zelf begrijp ik er de pret niet van. Je hebt er volgens mij speciale bak- en braadgevallen voor, maar op de weg naar huis meende ik een verbijsterend alternatief te zien. Ik heb gevloekt. Ik geef het ruiterlijk toe. Ik stopte, zoals wel vaker, bij mijn favoriete stekje langs het fietspad midden in de bossen. Even tijd voor een paar minuutjes rust om de dag overdenken voordat ik de verse worst en wortelstamp thuis naar binnen zou gaan werken. Twee banken en een tafel van hout staan er op die plek. Ik zette mijn fiets op de standaard en wilde net gaan zitten toen ik het zag. Ik vloekte. En niet zo zuinig ook.

Het leek erop dat de tafel als barbecue dienst had gedaan. Op twee plaatsen was het hout finaal doorgebrand. Schroeiplekken aan alle kanten. Je snapt niet wat iemand bezielt om zoiets prachtigs in de fik te steken. Buiten dat het triest is om te zien, loop je met zo’n daad ook het risico dat een half bos in de hens gaat. Het was een regenachtige week en dat heeft misschien een ramp voorkomen.
Ja, dan kan ik vloeken. Niet dat het helpt, maar wat moet je anders op zo’n moment. Ik denk dat ik iets te hard mijn frustraties ventileerde, want er kneep iemand anders in de remmen. ‘Is er iets?’, vroeg de afgestapte fietser. Ik wees naar de tafel. Toen vloekten er twee. Die samenwerking hielp weinig. De tafel bleef verbrand en pijn doen aan de ogen. Omdat we geen vleesresten zagen liggen, kwamen we tot de conclusie dat dit een staaltje van hufterig vandalisme in plaats van barbecueën geweest moest zijn.

Na een korte conversatie bleek dat we in hetzelfde dorp woonden en we besloten om samen op te fietsen. Gedeelde smart is halve smart. De man naast me hield ook niet van barbecueën. ‘Het is trouwens ook een verschrikkelijk woord om te schrijven’, zei hij toen hij rechts- en ik linksaf sloeg. Ik liet nog vlug merken het volkomen met hem eens te zijn door mijn duim op te steken. Wat een rotwoord dat barbecueën. Na het nu vijf keer getikt te hebben, zit het nog niet mijn spellingsysteem. Morgen moet ik opnieuw opzoeken hoe je het schrijft.

Om nog een stukje te lezen :

Zuiderzeemuseum

Een getormenteerd hoofd

Je vraagt je af wat je met een groot hoofd moet als er weinig inzit, maar ik ben er wel mooi klaar mee. Ik heb ...
Chinees halen

Chinees halen

Je kunt me nergens gelukkiger mee maken dan met Chinese tomatensoep en een dampende loempia. Om zes uur stapte ik pal voor het afhaalrestaurant drijfnat ...

20 gedachten over “Barbecueën of vandalenstreek”

  1. Het één sluit het ander niet uit. Er zijn geschifte mensen die die hier domweg gaan barbeknoeien ( dat is véél makkelijker. te schrijven) En dat is dan toch zeker wel vandalisme te noemen. Onbegrijpelijk dat er idioten zijn die de gevolgen van dit soort acties blijkbaar niet kunnen overzien.

    Beantwoorden
  2. Inderdaad een smerige streek Mies. Als ze wel hadden gebarbecued ( mee eens dat dit een lastig woord is) dan hadden ze waarschijnlijk ook nog de rotzooi achtergelaten. Het zal dus vast een vorm van vandalisme zijn geweest. Heb je het wel gemeld bij de gemeente? Hopelijk wordt het dan niet in de toekomst herhaald als het geheel vervangen, of gerepareerd mocht worden. Ik kan me voorstellen dat je hebt gevloekt, het is echt van de zotte.

    Beantwoorden

Reageren? Graag!