Grote vriend

Grote vriend

‘Het is Mies zijn grote vriend en dat weet hij wel.’ Het was mijn standaardzinnetje voor Elyn als ik thuiskwam en ze op me lag te wachten. Elyn was een teefje, maar in ons dialect is alles van het mannelijk geslacht. Het klonk dus als: ‘tis Mies zunne gròòte vriend en dà wit ie wel.’
Yessie noem ik per abuis soms Eeltje wat het troetelnaampje voor Elyn was. Als ik me weer eens vergis, schaam ik me een beetje.

Lees meer

Kerkklok

De oude kerkklok

De oude kerkklok is niet te missen als je over de begraafplaats wandelt. Het vierhonderd kilo wegende gevaarte hangt op zes meter hoogte. Ik zag die kerkklok de eerste keer op een heel andere plek. Zes jaar was ik. We waren verhuisd van de ene kant van het dorp helemaal naar de andere kant. Naar een woonwijk waar alles nieuw of nog in de maak was.

Lees meer

Schakelaar

De schakelaar op de nulstand

Op Facebook meldde ik al dat ik de schakelaar ingedrukt heb. Van vrolijk oplichtend naar donker. Omdat natuurlijk niet iedereen me op Facebook volgt, doe ik het hier nog even dunnetjes over. Het is lastig om er eerlijk voor uit te komen dat ik geestelijk een heel eind van de harde weg ben geraakt en ergens op onbekend terrein in paniek aan het ronddolen ben.

Lees meer

Houd er de moed maar in

En van je hela, hola, houd er de moed maar in

Ik beluister het nummertje ‘En van je hela, hola, houd er de moed maar in’ nog maar een keer. Het valt niet mee om heel de dag positief te blijven. Hartstikke leuk zo’n pup, maar ook onverwacht vermoeiend. Ik loop al een tijdje in een vel rond dat iets te krap voor me is en Yessie schijnt dat feilloos aan te voelen.

Lees meer