Kip

Als een kip zonder kop

Het ovale geval dat een kip uit haar achterwerk laat vallen, is razend populair. De eierconsumptie ligt op zo’n vier stuks per Nederlander per week. Als ik er in een jaar tijd vijf naar binnen werk, is het veel. Zo’n prachtig gevormd eitje smaakt zeker niet slecht, maar ik ben nu eenmaal geen echte liefhebber.
Soms ligt er een stukje vlees op mijn bord. Je ziet met de beste wil van de wereld niet dat het van een kip komt. Het ligt daar geflankeerd door wat aardappelen en sperzieboontjes en overgoten met een heerlijk sausje. Ik eet niet veel van die stukjes in een jaar. Smaken doen ze best, maar een enorme fan kun je me niet noemen.

Er zijn kippen die in fraai getimmerde hokken wonen met een leuk lapje grond ervoor waar ze vrolijk ronddartelen. Als ze geluk hebben, loopt er ook een haan rond voor wat frivool vermaak. Die kippen wonen bij mensen die van dieren houden of huppen relaxed rond op een kinderboerderij.
Het gros van de kippenpopulatie heeft echter een zwaar tokkeleven. Met miljoenen zitten ze op elkaar gepropt. De kippenindustrie zorgt er wel voor dat we in de supermarkt de deksel niet op onze neus krijgen als we zin hebben in een omelet of een filetje.
Als je de pech hebt om als leghen of vleeskuiken geboren te zijn dan ben je niet te benijden.

Toen ik een klein jochie was, liep ik regelmatig met mijn grootmoeder de kippenren op de boerderij in. Die kippen hadden veel ruimte en kakelden dat het een lieve lust was. Ze legden hun eieren met plezier nam ik aan. Het bleef wel een boerderij natuurlijk en er moest af en toe een exemplaar de pan in. Lang werd er niet gedraald. Een paar vingers om het tengere nekje en dan een snelle draai. Het ‘rondrennen als een kip zonder kop’ aanschouwde ik als bij het leven horend. Het waren andere tijden.

Het gros van de scharrelaars in de kippensector heeft tegenwoordig een betreurenswaardig kort leven. De haantjes delven als eerste het onderspit. In een oogwenk zijn ze uitgesorteerd en uitgerangeerd. De vleeskuikens mogen een level verder en zien zich in een akelig tempo vetgemest worden om zo snel mogelijk ergens op een etensbord te belanden. De leghennen kunnen nog iets langer aanmodderen. In de tijd die ze gegund is, worden ze geacht aan de lopende band eieren leggen in een eng kleine ruimte zonder buiten te komen. Na hun korte legleven kunnen ze dan verder als soepkip. Game over!
Je zult maar als kuikentje in die branche geboren worden.

Natuurlijk verbetert er wel het één en ander de laatste tijd. Soms worden de kippetjes wat vriendelijker behandeld. Mogen ze buitenlucht opsnuiven en krijgen ze wat meer bewegingsruimte. Er zijn keurmerken dankzij organisaties als Wakker Dier en de Dierenbescherming. Ik let daar met mijn dieronvriendelijke houding nooit op. Ik doe maar wat. Ik koop maar wat. Ik sta nergens bij stil.
Vandaag rekende ik het doosje van tien eieren en de twee stukjes kipfilet af alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Het zou misschien schelen als ik me in de supermarkt wat minder ging gedragen als een kip zonder kop.

32 gedachten over “Als een kip zonder kop”

  1. Wij hebben vier kippen en eten fijn van hun eieren. In het weekend laat mijn man ze los in onze tuin lopen en dan gaan de dames gezellig op excursie. Ik ben enorm verrast door hoe gezellig en aanhankelijk kippen zijn!

  2. Wij eten tegenwoordig een stuk minder vlees en letten dan bij het kopen normaal ook op keurmerken en scharrelvlees, wat welliswaar duurder is maar hopelijk beter voor het dier. Wat eieren betreft kopen we ook alleen maar scharreleieren en hopen dan maar dat het dier een beter leven heeft gehad.Bewust leven is natuurlijk een beetje een wassen neus zolang we ons met alle luxe omgeven en producten kopen die van heinde en verre worden ingevlogen.

  3. Hypocriet als ik kan zijn eet ik géén kip ( nou ja als soep vermomd weer wel) als 6 jarige passeerde ik een poelier op weg naar school, met enige regelmaat werden daar kratten vol kakende kippen van een vrachtwagen afgeladen, de andere dag hing een deel “dames” gestript in de etalage ….. kip heb ik dus nooit willen eten en sowieso geen wild of jonge dieren, maar ja, koe en varken smaakt me prima, die kakelen niet zo benauwd natuurlijk.
    Eieren kosten hoogstens dubbel zoveel als in mijn jeugd terwijl men nu zelfs met een minimum inkomen toch zeker 10x zoveel inkomen heeft en dat is simpel te veranderen lijkt me zodat de kip weer echt kan scharrelen. Helaas kan ik niet controleren of mijn eierleverancier de waarheid spreekt als hij zegt dat de eieren van een scharrelboer komen. Maar 2x 4 eieren per week dat halen we niet.

Reageren? Graag!