Speurtocht

Alle boeken die ik bezit, zitten perfect geordend in dat verder ontspoorde brein van me.
Als ik mijn ogen sluit, kan ik me mijn boekenkasten met inhoud in detail voor de geest halen. Uiterst geschift volgens mijn vrouw maar voor mezelf is die kwaliteit uitermate handig als ik boekhandels en kringloopwinkels afstruin naar nieuw leesvoer. Nee, ik heb op boekengebied geen lijstjes nodig.

Toen we verhuisden, kreeg ik de kans om mijn ongekende gave te demonstreren. Nadat het hak-en-breekwerk, het schilderen en het laminaat leggen zo goed als afgerond waren, mocht ik eindelijk aan de inrichting van mijn nieuwe biebje beginnen. Na een dagje noeste arbeid waren alle boekenkasten gevuld. Alles stond perfect op categorie ingedeeld en ook nog eens keurig op schrijversalfabet.
Het oogde een paar heerlijke minuten subliem maar toen werd de illusie wreed verstoord.
“Er ontbreekt een boek”, gilde ik tegen mijn vrouw toen ik in twee seconden zeven meter trap naar beneden afgelegd had en de woonkamer binnenstormde.
“Onmogelijk”, zei ze kalm, “alles zat keurig in dozen en jou kennende moeten er ze nu allemaal kaarsrecht en waterpas staan. Er is geen normaal mens dat uit meer dan twaalfhonderd boeken een exemplaar kan missen. Je hallucineert weer eens.”
Toch wist ik absoluut zeker dat De pest van Albert Camus spoorloos was.
Ik organiseerde een speurtocht. De hond en ik trokken door het huis. Mijn vrouw liet ik met de handen voor haar ogen achter.

Na vier uur zoeken, vond ik het boek terug op de zolder. Het was per abuis in de doos met leesbeeldjes terecht gekomen. Triomfantelijk toonde ik het aan mijn vrouw.
Ze was in het geheel niet onder de indruk van mijn feilloze geheugen. Ze schudde het vermoeide hoofd. Ik keek haar aan en wist wat me te doen stond. Ik sloop stilletjes de kamer uit. Stiekem had ik er wel een beetje de pest in dat ze me niet had toegejuicht.

Om verder te lezen

14 gedachten over “Speurtocht”

  1. Leuk verhaal. Ik ben ook iemand die boeken alfabetisch op schrijver in de boekenkast heeft staan. Ik heb twee boekenkasten met Nederlandse en vertaalde literatuur. Daarnaast hebben we nog een drietal boekenkasten met Engelstalige boeken en een paar boekenkasten met non-fictie. Ik zou echt niet meer weten wat er allemaal in staat maar weet meestal, wanneer ik iets in de boekhandel zie staan, wel of ik het wel of niet in mijn bezit heb. Op mijn e-reader staan nu zoveel boeken dat ik totaal niet meer weet wat er allemaal op staat. Heerlijk. Wat een luxe. 🙂

    1. Bij mij non-fictie (weer onderverdeeld in van alles), literatuur, thrillers, verhalenbundels, boekenweekgeschenken, kinderboeken. Tja, die e-reader maakt het stukken onoverzichtelijker hoewel ik daar met Calibre ook wel een eind mee kom wat indeling betreft.

Reageren? Graag!